पुण नेपालमा ती दीनहरू छित्टै आउँदै छ जब नेताहरूले एक अर्कालाई दोश र लल्छना लगाउने छन् । संबिधान बनाएर सुन्दर भबिश्यमा बादलपरिको महलको सपना देखाएर पुण जनतालाई धोखा दिने दीन छिट्टै आउँदै छ । तेस दीन सम्पुर्ण नेताहरू अबेर रातसम्म संबिधानसभा हलमा बस्नेछन जसरि शारा नेपाली आफ्नो भाग्य चम्काउने त्यो तिलस्मी संबिधानको प्रतिश्या गरिरहेका हुनेछन् । विसेस् गरेर ती बुजुरुक आँखाहरू जुन धेरै दशकबाट देशमा केही होला भनेर् आशा लगाएर बसिअयेकाछन जस्का आखिभौहरू पनि सेता भैसकेक छन्, जो आफ्नो नाति नातिनीहरूको सुन्दर भबिश्य प्रति आशतित छन् , तेस्ता बुज्रुकहरू त टि.भी मा होस् या रेडियो मा होस् आफ्नो आँखा झिम्मिक्क नगरि , सुन्दै बसेका हुनेछन् । र ती युवाहरू जस्ले अझै संसारमा , गोता लगाउन बाकिनै छ जस्ले आफ्नो जिन्दगीमा धेरै ठुलो काम गर्ने , धेरै मनिस्हरू को प्रशंसा बटुल्ने सपना बोकेका छन् उनीहरू पनि तेस जादुमए संबिधानको इन्तजार गर्दै बसेकाछन जस्ले उनीहरूको जिन्दगीमा चिल्लो बाटो बनाइदिनेछ जुन बाटो ले शीधै उनिहरु लाई उनिहरु को सपना मा पुर्याउन एउटा यात्रुबहकको पनि कार्ये गर्ने छ ।
सहमतिको झुठो , आडम्बरी काचुली लगाएर आफ्नो स्वार्थ पूर्ण मनशाये पुरा गर्न खोज्ने नेताहरू को नांगो नाच देश् बिदेश्मा भएका सम्पुर्ण टि.भी च्यानलहरू ले प्रशरन गर्ने छन् । त्यो दीनभरि नै एस्तो कस्रत हुनेछ जुन कस्रत को लागि तिनि अढम्बरी नेता हरू ले बर्शौ देस्खी practice गर्दै अएका छन् ।
तेस दिन् सम्म पुग्न तेति कठिन बाटो भने पक्कै थियेन। कयौ झुटो अश्वशन हरू दिनु पर्यो , कयौं ठुला ठुला भाशन हरू दिनु पर्यो , कयौं का घर मा बिजुली बत्ति , नाली पानी बाटो गाडी स्कुल शिक्ष्या पुर्यँउने सपना देखाउनु पर्यो कति लाई त काट्नु नै पर्यो कतिलाई मिठाइ खुवाउनु पर्यो आनि बल्ल पुग्यो तेस माघ ४ गते को दीन एस्तो पूर्व अभ्यास त कसैले पनि गरेका छैनन् होला अब त नेता हरू दक्ष्य भैसकेक छन् नेट practice को । ठुला ठुला महल मा , ठुला - ठुला होटेल रिजोर्ट मा , जहाँ जुन होटेल रेसोत म सर्भिस रम्रो हूंछ जुन होटेल को बातावरण रमाइलो हुन्च र जहाँ स्कच- व्हिस्की को चुस्की लगाउन को मज्ज नाई बेग्लै हुन्च तेस्ता ठाउँ म पो हुन्च त नेट practice ।
सम्विधान बनाउने भन्ने सपना देखयेर, १।५ बर्षा को लागि भाका मगेर, वोते को भिछ्या माग्ने हरू ५ बर्षा सम्म खाइ अझै सुर छैन । बितेका दीन हरू मा भोज भतेर त सामान्य हो बिदेश् यात्रा , बिदेश का ठुला य्हुला होस्पिटल मा करोडौ रुपैया मा ओखतिमुलो । " हुन्न हुन्न, प्रदो मा होईन जसरि नी पजेरो को बन्दो बस्त गर्नु पर्यो, ६०० मिटर भनेको यहाँ हो ? " येस्ता सामान्य वाक्य हरू ती सर्बहर पार्टी हरू क नेता हरू को जुन भासण मा ६०० साल सम्म को लागि सम्विधान ६०० भन्दा धेरै चोटि बनाइ शके । पुरै ५ बर्षा क म बित्यो त ? यदि सँसद भवन् मा कोहि नेता हुन्च भने , सम्भिधन सभा मा रोष्टम घेराउ, नाराबाजी, वाद-प्रतिवाद यी त हूं रज्नितिक शब्द हरू तर अश्लियत मा आफ्नो धारणा राख्ने नाम् मा घम्साघम्सी र गालीगलौज गर्ने काम यदि शती प्रेमी नेपाली हो भने मोबाईल म गमे खेल्ने की त ए सी को हावा म पुरा निद्रा पुर्याउने । मितिङ छलफल सेमिनर्, चल्छ भने प्रधन्मन्त्री निवास , पार्टी कार्यालय र नेता को घर मा
हरेक बिहान होस् या साझा ती कानहरु लालायित हुछन् सहमतिको समाचार सुन्न तर सहमति शब्द को अगाडि जोडीने केही दिन पछी को शब्द ले पुन निभ्न लागेको चुलो मा हावा हम्कौने काम हुन्छ र पुन तेही संबिधान नाम को खान पक्ने काम चलदै गर्छ । कक्षा दशमा सामाजिक शिक्षा पढेर नेपालको पछील्लो समयएको ईतिहासमा अन्तरिम सम्बिधन र आगामी संबिधानको बारे गुरुबाट शिकेका दिनहरु नै ईतिहास भैसके तर गनतान्त्रिक नेपालको संबिधान वीरवलको खिचडि जस्तो भएको छ ।
संबिधान त कहिले जातियता त कहिले अर्थिक कहिले भौगोलिक त कहिले भाषिक आधारमा झगडा गर्ने निम्न स्थरको बिज सबित हुँदै गैरहेको छ । शान्ति प्रेमी बिबिद जात-जाती भाषा-धर्मी र भौगोलिक बिबिधता नेपालीहरु जो आफ्नो बर्तमन सँगै रमाउने गर्छन् त्यस्तो समाजमा अनेकौ बहनाको फोहोरी तिग्रम रच्दै अस्वस्थ प्रतिस्प्राधाको बिस छरेर divide and rule को अवधारणा लिएर निम्न्न स्थरको राजनीतिमा होमिएको दलहरु अझै पनि बर्तमन प्रेमी नेपालीहरुलाई झिलिमिलीज्याइको सपना देखौन प्रयासरत छन ।
सचिकै भन्दा बहुल नेपालीलाई दुर्गामी शान्ती , बिकास र सुबिधा चहिएको छ ना की कुनै पार्टी को शासन कुनै बाद को अधिनायकबाद ! जब देखी नेपालले सचिकैमा संबिधान देख्ण पायो तेश्को झन्डै ७० बर्षा मा शात चोटि नै भन्न हुने गरेर संबिधान निर्माण भाईसकेको छ र तेस्लाई ७०० त के ७००० भन्दा बढी चोटि अर्थ्यौने कार्य भाईसकेको छ । सबै किसिमको संबिधान देखिसकेको र भोगेको मान्छेलाई यो प्रजानन हुने अवस्थाको संबिधानले निरशबदी हुन भने दिएको छैन ।
सहमतिको झुठो , आडम्बरी काचुली लगाएर आफ्नो स्वार्थ पूर्ण मनशाये पुरा गर्न खोज्ने नेताहरू को नांगो नाच देश् बिदेश्मा भएका सम्पुर्ण टि.भी च्यानलहरू ले प्रशरन गर्ने छन् । त्यो दीनभरि नै एस्तो कस्रत हुनेछ जुन कस्रत को लागि तिनि अढम्बरी नेता हरू ले बर्शौ देस्खी practice गर्दै अएका छन् ।
तेस दिन् सम्म पुग्न तेति कठिन बाटो भने पक्कै थियेन। कयौ झुटो अश्वशन हरू दिनु पर्यो , कयौं ठुला ठुला भाशन हरू दिनु पर्यो , कयौं का घर मा बिजुली बत्ति , नाली पानी बाटो गाडी स्कुल शिक्ष्या पुर्यँउने सपना देखाउनु पर्यो कति लाई त काट्नु नै पर्यो कतिलाई मिठाइ खुवाउनु पर्यो आनि बल्ल पुग्यो तेस माघ ४ गते को दीन एस्तो पूर्व अभ्यास त कसैले पनि गरेका छैनन् होला अब त नेता हरू दक्ष्य भैसकेक छन् नेट practice को । ठुला ठुला महल मा , ठुला - ठुला होटेल रिजोर्ट मा , जहाँ जुन होटेल रेसोत म सर्भिस रम्रो हूंछ जुन होटेल को बातावरण रमाइलो हुन्च र जहाँ स्कच- व्हिस्की को चुस्की लगाउन को मज्ज नाई बेग्लै हुन्च तेस्ता ठाउँ म पो हुन्च त नेट practice ।
सम्विधान बनाउने भन्ने सपना देखयेर, १।५ बर्षा को लागि भाका मगेर, वोते को भिछ्या माग्ने हरू ५ बर्षा सम्म खाइ अझै सुर छैन । बितेका दीन हरू मा भोज भतेर त सामान्य हो बिदेश् यात्रा , बिदेश का ठुला य्हुला होस्पिटल मा करोडौ रुपैया मा ओखतिमुलो । " हुन्न हुन्न, प्रदो मा होईन जसरि नी पजेरो को बन्दो बस्त गर्नु पर्यो, ६०० मिटर भनेको यहाँ हो ? " येस्ता सामान्य वाक्य हरू ती सर्बहर पार्टी हरू क नेता हरू को जुन भासण मा ६०० साल सम्म को लागि सम्विधान ६०० भन्दा धेरै चोटि बनाइ शके । पुरै ५ बर्षा क म बित्यो त ? यदि सँसद भवन् मा कोहि नेता हुन्च भने , सम्भिधन सभा मा रोष्टम घेराउ, नाराबाजी, वाद-प्रतिवाद यी त हूं रज्नितिक शब्द हरू तर अश्लियत मा आफ्नो धारणा राख्ने नाम् मा घम्साघम्सी र गालीगलौज गर्ने काम यदि शती प्रेमी नेपाली हो भने मोबाईल म गमे खेल्ने की त ए सी को हावा म पुरा निद्रा पुर्याउने । मितिङ छलफल सेमिनर्, चल्छ भने प्रधन्मन्त्री निवास , पार्टी कार्यालय र नेता को घर मा
हरेक बिहान होस् या साझा ती कानहरु लालायित हुछन् सहमतिको समाचार सुन्न तर सहमति शब्द को अगाडि जोडीने केही दिन पछी को शब्द ले पुन निभ्न लागेको चुलो मा हावा हम्कौने काम हुन्छ र पुन तेही संबिधान नाम को खान पक्ने काम चलदै गर्छ । कक्षा दशमा सामाजिक शिक्षा पढेर नेपालको पछील्लो समयएको ईतिहासमा अन्तरिम सम्बिधन र आगामी संबिधानको बारे गुरुबाट शिकेका दिनहरु नै ईतिहास भैसके तर गनतान्त्रिक नेपालको संबिधान वीरवलको खिचडि जस्तो भएको छ ।
संबिधान त कहिले जातियता त कहिले अर्थिक कहिले भौगोलिक त कहिले भाषिक आधारमा झगडा गर्ने निम्न स्थरको बिज सबित हुँदै गैरहेको छ । शान्ति प्रेमी बिबिद जात-जाती भाषा-धर्मी र भौगोलिक बिबिधता नेपालीहरु जो आफ्नो बर्तमन सँगै रमाउने गर्छन् त्यस्तो समाजमा अनेकौ बहनाको फोहोरी तिग्रम रच्दै अस्वस्थ प्रतिस्प्राधाको बिस छरेर divide and rule को अवधारणा लिएर निम्न्न स्थरको राजनीतिमा होमिएको दलहरु अझै पनि बर्तमन प्रेमी नेपालीहरुलाई झिलिमिलीज्याइको सपना देखौन प्रयासरत छन ।
सचिकै भन्दा बहुल नेपालीलाई दुर्गामी शान्ती , बिकास र सुबिधा चहिएको छ ना की कुनै पार्टी को शासन कुनै बाद को अधिनायकबाद ! जब देखी नेपालले सचिकैमा संबिधान देख्ण पायो तेश्को झन्डै ७० बर्षा मा शात चोटि नै भन्न हुने गरेर संबिधान निर्माण भाईसकेको छ र तेस्लाई ७०० त के ७००० भन्दा बढी चोटि अर्थ्यौने कार्य भाईसकेको छ । सबै किसिमको संबिधान देखिसकेको र भोगेको मान्छेलाई यो प्रजानन हुने अवस्थाको संबिधानले निरशबदी हुन भने दिएको छैन ।






